A νέα μελέτη από μια ομάδα ερευνητών από τη Σουηδία και τη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων Συμβούλων Επιστημών του IPEN, έχουν δείξει ότι χημικές ουσίες σε ανακυκλωμένο μηχανικά πολυαιθυλένιο, έναν κοινό τύπο πλαστικού, μπορούν να διαρρεύσουν στο νερό προκαλώντας επιπτώσεις στα ορμονικά συστήματα και τον μεταβολισμό των λιπιδίων σε προνύμφες ζέβρας. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει παρόμοιες επιπτώσεις στους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων απειλών για την αναπαραγωγική υγεία και την παχυσαρκία, από την έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες στα πλαστικά.
Ορισμένες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ως πρόσθετα στα πλαστικά και ουσίες που μολύνουν τα πλαστικά είναι γνωστό ότι διαταράσσουν τις ενδοκρινείς λειτουργίες, γεγονός που σημαίνει ότι έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν τις φυσικές ορμόνες του σώματος, με πιθανές επιπτώσεις στη γονιμότητα, στην ανάπτυξη των παιδιών, στη σύνδεση με ορισμένους καρκίνους και σε μεταβολικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της παχυσαρκίας και του διαβήτη.
Η κρίση της πλαστικής ρύπανσης έχει φτάσει σε παγκόσμια επίπεδα, απειλώντας τόσο την υγεία του πλανήτη όσο και την ανθρώπινη υγεία, και η ανακύκλωση προτείνεται ως μία από τις λύσεις στην κρίση της πλαστικής ρύπανσης. Ωστόσο, καθώς τα πλαστικά περιέχουν χιλιάδες χημικά πρόσθετα και άλλες ουσίες που μπορεί να είναι τοξικές, και αυτές αναφέρονται σε μεγάλο βαθμό, επικίνδυνες χημικές ουσίες μπορούν να καταλήξουν αδιακρίτως σε ανακυκλωμένα προϊόντα. Επιπλέον, επιστήμονες έχουν δείξει προηγουμένως ότι τα ανακυκλωμένα πλαστικά περιέχουν εκατοντάδες επιπλέον τοξικές χημικές ουσίες που μολύνουν τα υλικά.
“Αναγνωρίσαμε κοινές χημικές ουσίες πλαστικών, συμπεριλαμβανομένων σταθεροποιητών UV και πλαστικοποιητών, καθώς και χημικές ουσίες που δεν χρησιμοποιούνται ως πρόσθετα πλαστικών, συμπεριλαμβανομένων φυτοφαρμάκων, φαρμακευτικών προϊόντων και βιοκτόνων σε ανακυκλωμένο πλαστικό”, δήλωσε ο Επιστημονικός Σύμβουλος του IPEN, SΆρα Μπροσέ, Διδακτορικό. “Αυτά μπορεί να μόλυναν τα πλαστικά κατά τη διάρκεια της χρήσης τους, πριν καταλήξουν ως απόβλητα, και όταν τα πλαστικά ανακυκλώνονταν. Αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη του περίπλοκου ζητήματος των ροών αποβλήτων πλαστικών και της μόλυνσης των ανακυκλωμένων πλαστικών από τοξικές χημικές ουσίες”.”
Τα πλαστικά εκπλύθηκαν για σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις 48 ώρες, μετά το οποίο οι προνύμφες ζέβρας εκτέθηκαν για 5 ημέρες. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν αυξήσεις στην έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την αδιπογένεση και την ενδοκρινική ρύθμιση. “Αυτοί οι σύντομοι χρόνοι έκπλυσης και έκθεσης αποτελούν άλλη μια ένδειξη των κινδύνων που ενέχουν οι χημικές ουσίες στα πλαστικά για τους ζωντανούς οργανισμούς. Οι επιπτώσεις που μετρήσαμε δείχνουν ότι αυτές οι εκθέσεις έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη φυσιολογία και την υγεία των ψαριών“, εξηγεί η Azora König Kardgar, επικεφαλής συγγραφέας.
“Αυτή η εργασία καταδεικνύει σαφώς την ανάγκη αντιμετώπισης των τοξικών χημικών ουσιών στα πλαστικά υλικά και προϊόντα, σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής τους”, λέει η καθηγήτρια Bethanie Carney Almroth, επικεφαλής ερευνήτρια του έργου. “Δεν μπορούμε να παράγουμε και να χρησιμοποιούμε με ασφάλεια ανακυκλωμένα πλαστικά, αν δεν μπορούμε να ανιχνεύσουμε τις χημικές ουσίες καθ” όλη τη διάρκεια των φάσεων παραγωγής, χρήσης και αποβλήτων.»
Εκπρόσωποι από τα έθνη του κόσμου προετοιμάζονται να μεταβούν στη Γενεύη της Ελβετίας τον Αύγουστο, για ό,τι προβλέπεται να είναι η τελική διαπραγματευτική συνάντηση για μια Παγκόσμια Συνθήκη για τα Πλαστικά στην Διακυβερνητική Επιτροπή Διαπραγματεύσεων υπό το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον. Οι συντάκτες της εργασίας τονίζουν ότι οι διαπραγματευτές και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να συμπεριλάβουν διατάξεις για την απαγόρευση ή τη μείωση των επικίνδυνων χημικών στα πλαστικά, και για την αύξηση της διαφάνειας και της αναφοράς σε ολόκληρες τις αλυσίδες αξίας των πλαστικών. Τα πλαστικά δεν μπορούν να ανακυκλωθούν με ασφαλή και βιώσιμο τρόπο εάν δεν αντιμετωπιστούν τα επικίνδυνα χημικά.
Η Therese Karlsson από το IPEN τονίζει: “Τα ανακυκλωμένα πλαστικά διασπείρουν επικίνδυνες χημικές ουσίες παγκοσμίως, επομένως η ανακύκλωση πλαστικών θα επιδεινώσει, αντί να επιλύσει, την κρίση των πλαστικών. Χρειαζόμαστε μια Παγκόσμια Συνθήκη για τα Πλαστικά που θα περιορίζει την παραγωγή πλαστικών και θα τερματίζει τις απειλές για την υγεία από τις τοξικές χημικές ουσίες στα πλαστικά, προωθώντας την καινοτομία για ασφαλέστερα υλικά για ένα υγιές, απαλλαγμένο από τοξικές ουσίες μέλλον”.”
