ტოქსიკური პლასტმასის შეჩერება

პლასტმასის ფართოდ გამოყენებიდან სულ რაღაც 75 წელი გავიდა, მაგრამ ამ ხანმოკლე დროში პლასტმასის წარმოებამ გლობალური ტოქსიკური დაბინძურების კრიზისი გამოიწვია. პროგნოზების თანახმად, მომდევნო 35 წელიწადში ინდუსტრია წარმოებული პლასტმასის რაოდენობას გაასამმაგებს. ეს აშკარად არამდგრადი და კატასტროფული იქნება ჩვენი ჯანმრთელობისა და იმ ჯანსაღი გარემოსთვის, რომელიც ყველა ადამიანს განვითარებისა და კეთილდღეობისთვის სჭირდება.

მავნე ქიმიური ნივთიერებები პლასტმასის სრული სასიცოცხლო ციკლის განმავლობაში ჯანმრთელობისთვის საფრთხეს წარმოადგენს. ნავთობისა და გაზის მოპოვება, პეტროქიმიური პროდუქტების წარმოება და პლასტმასის დამზადება — ყველა ეს პროცესი გამოყოფს ტოქსიკურ ქიმიკატებს, რომლებიც საზიანოა ადამიანის ჯანმრთელობისთვის, რის შედეგადაც მათთან კონტაქტი აქვს ახლომდებარე თემებს და საფრთხეს უქმნის მუშაკებს. მომხმარებლები ტოქსიკური ქიმიკატების ზემოქმედებას განიცდიან პლასტმასის გამოყენებისას. ბოლოს, პლასტმასის ნარჩენების გატანა და განადგურება ზემოქმედების ახალ საფრთხეებს ქმნის. გადამუშავებაც კი ტოქსიკურ პრობლემებს ქმნის: როდესაც პლასტმასს გადაამუშავებენ, საშიში ქიმიკატები ერთიანდება და წარმოიქმნება ახალი, საზიანო ნივთიერებები, და ეს ტოქსიკური ნაზავი საბოლოოდ გადამუშავებულ პლასტმასის პროდუქტებში ხვდება. 

პლასტმასის ხელშეკრულების შესახებ მოლაპარაკებების დასაწყისში, ქვეყნების უმეტესობა პლასტმასს ოკეანის ნაგვის შემდგომი პრობლემის სახით განიხილავდა. მაგრამ IPEN-მა და სხვებმა წარმატებით მიაპყრეს ყურადღება პლასტმასის პრობლემის სათავეებს: ჭარბწარმოებასა და ტოქსიკურ პლასტმასის ქიმიურ ნივთიერებებზე, რომლებიც ადამიანებს ავადმყოფობენ. IPEN-ის მეცნიერულმა კვლევებმა, პოლიტიკურმა ადვოკატირებამ და მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან მოწვეული ექსპერტების ხმებმა პლასტმასის, წიაღისეული საწვავისა და პეტროქიმიური კომპლექსი სამი პლანეტარული კრიზისის მთავარ მამოძრავებელ ფაქტორად გამოავლინა: კლიმატის ცვლილება, ბიომრავალფეროვნების დანაკარგი და პლასტმასითა და ქიმიური ნივთიერებებით დაბინძურება. 

მრავალმხრივ გარემოსდაცვით ხელშეკრულებებზე მოლაპარაკებების 25 წელზე მეტი ხნის გამოცდილებით, IPEN-ი ითხოვს შინაარსობრივ პლასტმასის ხელშეკრულებას და მუშაობს ტოქსიკური პლასტმასის გარეშე მომავლისკენ მიმართულ ეროვნულ ქმედებებზე.